Bu Çocukluk Anılarım Bitmez :)

Ben neymişimde haberim yokmuş (!) İnsanın temelini oluşturmaya başladığı dönem olan çoçukluk dönemi birçok kişi tarafından sevilen ve asla unutulamayan dönem olmuştur.Şu yaşta bile hala çoçuk olma isteğim {bazen} bu dediklerimi kanıtlar gibi.. Şimdi düşünüyorum da “Acaba halen çoçuk kalsamıydık” ya da “Oğlum büyüdün artık bırak o oyuncağı !” sözlerinden bıkarak çoçukluğu bir anda unutsamıydık ? Bazen çoçuk olma isteği, bazen de büyük olma hissiyatı kendini gösteriveriyor nedense ? Şunu da söylemeliyim aslında. “Her insanın içinde bir çoçuk vardır” tabii eğer öldürmediyseniz 🙂 Şimdi ben bu yazıyı yazarken düşünüyorumda çoçukken neler yapmışım ? Hımm dur biraz ! Bak ben küçükken şunları yapmışım okurlarım 😛

  • Çoçukken bolcana yaramazlık,bir asabiyet,bir agresiflik ne oluyo olum Enes ! Sincaplı oyuncağını neden fırlattın o buzlu cama ve neden indiriverdin o camı ? Nedir bu şiddet bu celal 🙂
  • Peki ya baban namaz kılarken neden onun tepesine çıkıverip adamcağızı hem günaha sokup( ben günahsızmışım o yaşlarda 2-3 arası büyüklerim diyor ) hemde kolunu kırıverdin ?
  • Birde apartman bahçesinde ne o havaya girmeler ? Anladık iyi oynayamıyorsun sadece kendini kandırıyorsun ama niye bunu inatla sürdüyorsun 😛
  • Ya kalecilik sırasında o ayaklarını, kollarını yaralaman ? Buna ne demeli beyefendi ? Olan vücuttaki deriye oluyor. Büyüdüğünde yani şimdi yine iz kalan beden bana ait 🙁 Bunu da geçelim:
  • Komşunun oğluyla döğüştüğünde sonradan öğrendiğin çelme takma taktiği ile (bir nevi hile) çoçuğu düşürüp, annesi balkondan baktığı zaman “Teyze şurda komşu komşuyayız, oğlunun yaptığına gelde bak” diyerek annesini galyâna getirmene ses çıkaramazsın zaten 😀
  • Ve neden aklına gidip uyduğun teyzenin oğlu(kuzenin)yla sokak çoçuklarına sataşıp bir güzel dayak yediğin o günler…
  • Son olarak yolculuk sırasında arabada annene usulcana “Anne şu dağlara —–oğlueşek diyeyim mi ?” deyince annenin de sana yine usulcana ” Yok oğlum ha bak ayıp olur herkesin içinde” dediğinde bağıra bağıra “—–oğlueşek dağlar, Off canıma değsin” deyipte anneni rezil ettiğin gün. Hıı döveyim mi seni 😀

Şimdi bunları siz okuyacaksınız da sanki bunları benim değil bir başkasının yazdığını düşüneceksiniz. Halbuki öyle değil ben yazdım biraz farklı oldu hak veriyorum ama kesinlikle geçmişte yaşadığım izlerin bir intikamı gibi oldu sanki ne dersiniz 😛

İşte çoçukluk anılarımdan bir demet. İnşallah sizleri bıktırmamışımdır bu yazımla.Hatam varsa affola…

Bu yazıdan önce yazmış olduğum "Sosyal Medya'nın Derinliklerinde Kaybolan Bloglarımız..." başlıklı yazımı da okumanızı tavsiye ederim.

Bu Yazıya Emoji İle Tepki Ver?

  • Beğen
  • Muhteşem
  • Hahaha
  • İnanılmaz
  • Üzgün
  • Kızgın

Herkese Merhabalar, ben Enes İLHAN. Gaziantep'te doğdum, Adana'da Büro Yönetimi ve Yönetici Asistanlığı bölümünü okudum ve 2012'de mezun oldum. Askerliğimi uzun dönem olarak, { acemiliği Ankara/Mamak'ta , usta birliğini ise Hatay/İskenderun'da } yapıp bitirmiş bulunmaktayım. Şimdi ise hayata atılmanın çabası içerisine girmiş bulunmakta olup iş bulma derdindeyim.

4 yorum

  1. aLi   •  

    güzelmiş yaww 🙂

  2. enes39   •  

    Bende yazdım bu konuda adaş,her çocuk genellikle aynı şeyleri yaşıyor genellikle ama seninkilerde güzelmiş.

  3. GÜL   •  

    gerçekten çok yaramazmışsn küçükken:)

  4. Necmiye   •  

    Alemsin Enes yaaa… :)))

    Büyü artık bırak şu çocukluğu 🙂

    Bence insanlar mutlu olmadıkları zaman çocukluklarını daha çok özlüyorlar. Yada birileri, bir olay canını yaktığı zaman çocukluğa özlem artıyor. Çünkü çocuklukta masumiyet, iyi niyet, anı yaşama var…

    Büyüdükçe masumiyetliğimizi, iyi niyetliliğimizi, anı yaşamayı bırakıp; hırslı, çekemeyen, art niyetli, hatta kötülüklerle yapanlar oluyoruz..

    İşte içimizdeki geçmişe özlem aslında kendi kişiliğimizi yanlışa taşımaktan kaynaklanıyor malesef…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Güvenlik Sorusu ? * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.