29 Mart 2017: Çarşamba
Gölge

Misafirliğin Zorlukları

Bu yazı 3 sene [3 seneden daha eski de olabilir] veya daha önce yayınlanmış olduğundan; görülen linklerde, resimlerde veya kodlarda hata olması çok olası. Herhangi bir hata ile karşılaşmanız durumunda bana buradan bildirebilirsiniz. Anlayışınız için teşekkür eder, keyifli okumalar dileriz :) Enes İLHAN
Kendimce 25 Mart 2012 7 3.015  
Bu Kişisel Blog'da 551 kategori'de yazıya yazılmış adet değerli yorumlarınız bulunmaktadır..

Küçüklükten beri sıkça rastladığımız bir durumdur aslında misafirlik kavramı. Misafir etmeyi seven, ağırlamaktan hoşnut olan bir misafirperverliğimiz var ülke olarak. Belki eski misafirlikler günümüzde pek kalmadı ama tamamen de bitmiş bir olay değil. Özellikle 80 dönemlerinde misafirlik baya güzel bir kavrammış. Teknolojinin günümüzde olduğu gibi değil de kaplumbağa hızında olduğunu düşünürsek gayet doğaldı aslında misafirlikler 🙂 Yani şöyle söyleyeyim: Eskiden böyle bilgisayar felan yoktu, olsa bile çok büyük yerlerde çok az bir şekilde kullanılıyordu belki de. O dönemlerde daha çok daktilo kullanılıyormuş. Şimdi ki gibi herşey oturduğunuz yerden yapılmıyormuş. Düşününce keşke diyorum o dönemlerden geçseydik bizde.. Misafirliğin tavan yaptığı o günler..

O zamanlar tabi misafirler misafirliklerini biliyormuş. Şimdi ki gibi gelipte misafir olacağız ayağına 1 hafta 10 gün kalıp bo**nu çıkarmıyorlarmış. Misafirsen misafirliğini bileceksin hacı. Her şeyin bir usulü, bir yordamı var. Misafirsin diye o evin sahibi olduğunu sanma yani. 80‘ler dönemi dedim ama gel gelelim bizim dönemimize 🙂 Bizim dönemimizin pek bi anlatılası durumu yok ama ben yine de aktarmak istiyorum buradan konusu açılmışken. Bizim dönemimizde küçükken misafir olmak çok zor bir kavramdı. Ben kişisel olarak söylüyorum bunu ailevi olarak değil.

Mesela dayımgile oturmaya gitmişsek tam herkes kalkıp eve gideceği sırada ben kuzenimle kalmak isterdim. Annem yok felan deyip mırın-kırın etse de bir şekilde kalırdık. Kalırdık ama eve yabancı olduğum için tek teselli kuzenimdi o sıralar. Böyle bi çekinirdim bi çekinirdim. Hem kalmak isterdim hemde kalkıp bir an önce gitmek isterdim. Rahat değilsin abi işte. Ne kadar dayın olsa da yengen olsa da rahat edemezdin. Hele bi de çiş olayı var ki hepiniz az-çok tahmin edebiliyorsunuzdur 😀 Annelerin mırın-kırın etmelerinin en büyük sebebi aslında budur. Yoksa ne olacak ki çocuktur kalsın 1 gün ya da bilemedin 2 gün. İşte eğer altına ediyorsan sıçtın 🙁

Böyle iki saat kulağına “oğlum yatarken tuvalete git ha tamam mı, korkulu yat” Bu ne yahuuu ! Korkulu yatmakta ne demek allah aşkına ? Sen onu söyleyince korkudan yatamıyodum ki 🙁 Ha işte anlarsınız annenizin durumunu, sizi bırakırlar oraya ama ecel terleri dökerek giderler evlerine ve aklı hep sizde kalır. Derken misafir mi oluyorsunuz, korkudan şebek mi oluyordunuz belli değildi. Zor iş abi anne-baba olmak. Baba değil de annelik daha zor işte. Derken derken gelelim günümüze:

Geçenlerde amcamgil’in yanına gittim 2 günlüğüne kalmak için. Gittim ama çekiniyorum şimdi. En son o eve gittiğimde 1213 yaşındaydım. Mesafeler uzak olunca misafirliklerde zor oluyor haliyle. Şimdi o evin belirli bir düzeni var bozamazsında. O iki gün geçmek bilmez. Yemek yapalım ne yersin felan diye sordu yengem, dedim işte ben yemek seçmem de felan da fistan da.. Siz kafanıza göre her gün ne yapıyorsanız yine öyle yapın dedim. Ben ne olsa yerim, sonuçta misafir u——— değil b———– yermiş dimi ? [tre koymak daha kolay geldi, hemde sizin katılımınızı sağladım yazıya sayın okur kıymetimi bilin :)] Neyse o 2 günü zor ettik. Amcamgil felan kalsaydın felan dedi ama hepimiz biliriz ki bu nezaket olsun diye söylenen bir şeydir, yani biraz daha kal deyince kalınmaz. İşin özü küçüklükten beri zor gelmiştir misafirlik kavramı. Eskiler gözümün önünden film şeridi gibi geçti. Hey gidi günler heyy.. Bir sonra ki yazı da görüşmek üzere.

Bu yazıdan önce yazmış olduğum "Evvel Zaman İçinde, Kalbur Saman İçinde..." başlıklı yazımı da okumanızı tavsiye ederim.

Enes ILHAN

Herkese Merhabalar, ben Enes İLHAN. Gaziantep'te doğdum, Adana'da Büro Yönetimi ve Yönetici Asistanlığı bölümünü okudum ve 2012'de mezun oldum. Askerliğimi uzun dönem olarak, { acemiliği Ankara/Mamak'ta , usta birliğini ise Hatay/İskenderun'da } yapıp bitirmiş bulunmaktayım. Şimdi ise hayata atılmanın çabası içerisine girmiş bulunmakta olup iş bulma derdindeyim.

7 Yorum Yapılmış

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir