Enes İLHAN\ "" tarihli arşiv

Wordpress 1 yorum 1.870 21 Ekim 2013

Uzun zamandır wordpress kategorisi altında yazı yazamıyordum. Bugün ise basit fakat bana göre yararlı bir kodu sizlerle paylaşacağım. Kodumuzun mantığı kullanıcılarınızın veya ziyaretçilerinizin bir şekilde hatalı bir sayfaya gittiğinde belirli bir saniye dilimi içerisinde anasayfa veya istediğiniz bir sayfaya yönlendirmek. Bunu yapmak ise gerçekten çok basit. Aşağıdaki kodlar yardımıyla sizlerde hata sayfalarınızı

Günlük 15 yorum 3.290 18 Ekim 2013

Günlerden pazartesi’ydi.. Annem telefonda babama gelirken 1 kova yoğurt alması için tembihliyordu. Bu sırada bende kahvaltımı yapıyordum. Saat 12:15 sularıydı yanlış hatırlamıyorsam. Sonra çok geçmeden yaklaşık bir 15 dakika sonra aşağı komşunun karısı anneme bir şeyler söylemeye gelmiş kapıda. Ben o sırada kahvaltımı bitirip odama çekilmiştim. Kadının seslerini yavaştan da olsa duyuyordum.

Öyle İşte.. 10 yorum 2.995 11 Ekim 2013

Evet sevgili dostlar yaklaşık olarak 3 küsür ay çalıştığım işimden ayrıldım. Hayatımdaki ilk iş tecrubesi böylece noktalanmış oldu. Nasıl oldu niye çıktın gibi sorular gelmeden ben hemen başlayayım. Malumunuz mutlu olmadığım bir şekilde çalışıyordum ve çalıştığım sürece kendimi huzurlu hissedemiyordum. İçimde çok fırtınalar koptu ama sabrettim. Hepsinde kendimi avuttum “biraz daha bekle biraz daha sabır et enes bugünlerde geçecek” diyerekten geçti günlerim. Sonrasında kardeşim olarak gördüğüm en samimi arkadaşım telefonla aradı bir gün.

Ben dedi 4 yıllık bölümümü bitirdim şimdi de çok şükür işe başladım dedi. Onun adına gerçekten çok mutlu olmuştum, o kadar sevindim ki hayırlı olsun felan dedim hemen. Seni de sevindireceğim enes dedi. Merak ettim sordum hemen hayırdır diye.. Kendisi özel bir dershane de sosyal bilgiler öğretmeni olduğunu eğer istersem benim de oranın ingilizce öğretmeni olabileceğimi söyledi. Heyecanlandım, elim ayağıma dolaştı. Sonrasında sevindim fakat biraz da tereddüt ettim. Verilecek ders sınıfları ilk ve orta öğretim 4567 ve 8. sınıflarmış.

Sonra baya bir tereddüt ettim acaba olur mu olmaz mı gibisinden. Oranın müdürü aradı uzun bir konuşmanın ardından beni ikna etti. İş yerimde zaten mutlu değildim benim için yeni bir heyecan olacaktı. Heyecandan ziyade hem işim hem maneviyatım doruklara çıkacaktı. İngilizcem süper değil, orta seviyeye yakındı. Kendisine de söyledim bak ben anadolu çıkışlı değilim ingilizcem çok iyi değildir diye. O da tamam dedi illa ingilizce bölümünü okuman gerekmiyor. Bizde ki kaynaklara çalışarak kendini geliştirir, zaten ilköğretim çocukları rahat anlatırsın dedi.

İçimde bir tereddüt bir kuşku, kendime olan güvenimi ve inancımı sorguladım. Sonunda kararımı verdim çıktım yola. Otobüsteki düşüncelerimin haddi hesabı yoktu. Hep dua ettim, Allah’ım ne olursun utandırma bana yardım et diye. Çocukların dersi erken başlayacaktı okullardan. 14 eylül’de ders başı yapılacaktı ben ise ayın 8’n de oradaydım. İkinci kez Ankara’ya gidiyordum ve çok da yabancı gelmedi. Gittiğim yer adeta dağın başı gibi bir yerdi. Merkezden 15 km ötede bir yerde ıssız fakat huzurlu bir yere gelmiştim. İki otobüs bi metro ile buluşmamız gereken yere gitmiştim.

Sonrasında kaynaklara bir an önce çalışmaya başladım. Her şey iyi de gidiyordu fakat bir süre sonra dershane’nin müdürüyle biraz ders çalıştık. Zaten ne olduysa ondan sonra oldu. Teleffuzlarımı beğenmedi kelime bilgin çok az dedi. Bu kadar tahmin etmiyordum deyince moralim sıfır oldu orada. Her şeyi göze alaraktan gittim ama malesef olmadı. 4 ile 5. sınıfları geçti ama 678. sınıfların kolay lokma olmadığını görünce ne ben hak etmediğim bir parayı alayım ne de çocukların günahına gireyim diyerekten kafamda bitirdim olayı.

Demek ki hayırlısı değilmiş diyerekten sineye çektim bu olayı. Eski iş yerimden öyle veya böyle çıkacaktım orada bir gelecek yoktu ama en azından taksitlerimi rahat ödüyordum. Belki de gerçekten hayırlı olan budur sevgili dostlar. Özel sektörde işlerin ne alemde olduğunu görünce arkama bakmadan kaçasım geldi. Rahat bir iş kesinlikle yok fakat çalıştığın süre ile aldığın para gerçekten bağdaşmıyor. Bende bu sene kpss‘ye hazırlanmaya karar verdim. Ön lisans mezunu olduğum için 2014‘ü bekliyordum. Bu sene artık benim için çok önemli hale geldi. Oturup çalışmayı ardından atanmayı bekleyeceğim allah’ın izniyle.

Şimdilik durumlar böyle sayın okur. Üzülüyor muyum ? Biraz üzülüyorum fakat tek üzüldüğüm artık bir uğraşımın olmaması. İş ortamından arkadaşlardan ayrılınca kendimi ormandaki ağaçlar kadar yalnız hissediyorum.. Evde oturunca ne kadar boşlukta olduğumu bir kez daha anladım. Çok sıkıcı geliyor artık evde oturmak. Dizi izlemekte sıktı film izlemek de. Her şeyin hayırlı olsun inşallah. Sabırla çalışmaya çalışacağım. Allah herkese hayırlı iş nasip etsin inşallah.